Salı, Nisan 28, 2015

Rapor



Bana bunu hediye eden şahane bir sevgilim var. Çok tatlı bir şantiyede çalışıyorum. Buzdolabım minik sevimli şişelerle dolu. Havalar ısınıyor. Yaşadığım şehri sanırım seviyorum. Mahalleme resmen tapıyorum. Ailemle gurur duyuyorum. Bin şükür olsun. Bir şey istemeye utanırım.

Cuma, Nisan 03, 2015

Bilgisayarım kendini imha etmeye karar verdiği için bloglar mloglar hep ıssız. Bir şey olduğu da yok gerçi. Aslında oluyor. Kanepemi değiştirdim mesela. Eskisinden daha küçük ve rahatsız bir şey aldım. Sonra yatağımı küçültüp odayı genişlettim. Bunlara benzer, hayatımı pek de kolaylaştırmayan fakat beni mutlu eden bir kaç iş daha becerdim.

Salı, Şubat 10, 2015

Rahat Batması

Şimdi insanlar daha çabuk öğreniyorlar. Düşünmeye, değerlendirmeye ve dolayısıyla "ben biliyorum, ben çözdüm, bana bırak" demeye daha erken başlıyorlar. Bu durum; öz güvenin, komik bir ukalalığa dönüşmesine sebep olurken, "kaosa erken girdim, erken çıkarım" algısı da yaratıyor. Oysa, süreç kısalmıyor, aksine torbaya daha fazla yanılgı birikiyor. Tecrübe, tekrara düşülen hataları önlemeye yarayan bir etmen değil. Sadece tepkilerinizi ve çözümlerinizi, makul ve soğukkanlı bir şekilde ortaya koymanızı sağlıyor. Fakat erişilen bu olgun tavır, sizi daha huzurlu, daha parlak bir geleceğe götürmüyor. Aynı korku filmini defalarca izlemek gibi. O sahneye yine maruz kalacaksınız. Bu kez yerinizde zıplamayacaksınız. Çünkü alışacaksınız. Süreç devam edecek ve siz daha fazlasına alışacaksınız.

Neyse, ben yarın işe başlıyorum. Elveda kanepe, duvarlar. Elveda uzanıp saatlerce gözümü diktiğim ve Allah bilir neler düşündüğüm tavanım.