Cuma, Kasım 14, 2014

Sigara Paketi Toplayıcıları

2003 ya da 2004 senesiydi. Sigara paketlerini biriktiren bir arkadaşım vardı. O zamanlar üniversite öğrencileri arasında yaygın bir hobiydi bu. Bu paketleri birbirine yapıştırıp masa, kitaplık, raf falan gibi, mukavemeti pek de sağlıklı olmayan şeyler yaparlardı. Benden de onun için paket biriktirmemi istemişti. Kabul etmiştim. Sonuçta bu işin beni yoracak bir sorumluluğu yoktu. Sadece her zamanki kadar sigara içiyor ve paketleri yatağımla pencere arasındaki boşluğa atıveriyordum. Her ne kadar yatağım diye bahsetsem de, bu evde giysilerim ve kitaplarım dışında hiçbir şey bana ait değildi. Bir arkadaşımın arkadaşının ev arayan arkadaşının (ve köpeğinin) yanında kiracıydım. Kız, göğüslerine kadar inen onlarca sallantılı küpeye sahip olmasının dışında sıradan biriydi. Ev dökülüyordu fakat odam yine de fena sayılmazdı. Yatak konumunda bir çekyat, bez dolap, masa ve masanın üzerinde kırık bir ayna (belki de ben kırmıştım bilemiyorum) vardı. Sadece çamaşır asmak için kullandığımız balkon da bu odadaydı. Herhalde oturmaya pek elverişli bir balkon değildi. Ne büyüklüğünü, ne korkuluklarını ne de manzarasını anımsıyorum. Zira o evde kaldığım sürece pek ayık günüm olmadı. Sigara paketleri diyordum. Arkadaşıma verip vermediğimi hatırlamıyorum. Belki de attım. Bu mümkün çünkü birileri için yapmaya başladığım şeyleri yarıda bıraktığım oluyor zaman zaman. Elbette bununla övünmüyorum fakat bazen kişiler bazen de eylemler, gösterdiğiniz özveriyi, harcadığınız enerjiyi ya da verdiğiniz değeri hak etmez duruma gelebiliyorlar. Belki de o sormadı, ben de unuttum. Evet belki de evden ayrıldığımda hala yatakla pencere arasında duruyorlardı. Her neyse, on yıl sonra bu gereksiz anıyı hatırlamak hiçbir işime yaramadı.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.