Pazar, Ağustos 25, 2013

Bozuk Para Biriktirdim

Ben küçükken, annem kavanozlarda bozuk para biriktirirdi. Belli bir kavanoz kalabalığına ulaştığımızda; annem, ablam ve ben halıya yayılır, teker teker sayar, üzerine miktarını yazdığımız poşetlere doldururduk paraları. Sonra da mahallenin bakkalına çakkalına bütünletmeye giderdik. Bir nevi iade-i ziyaret. Şimdilerde benim de, pek ekonomi bilinciyle olmasa da, bozuklukları doldurduğum küçük bir fanusum var. Hayat kurtarır bir çoğunluğa geldikleri söylenemez, daha ziyade cüzdanımda taşımaktan hazzetmediğim kuruşlardan ibaret. Bir gün baktım 10 lira olmuş, bakkala götürmeye karar verdim. Minicik bir poşete doldurdum. "İhtiyacım yok" dedi adam gayet cool bir tavırla. Zannedersin ki sadaka teklif ettim. O günden beri adamın hiç de farkında olmadığı bir triple geçiyorum dükkanın önünden. Şöyle de bir planım var: olayın üzerinden yeterli bir süre geçtiğinde -ki bu sürenin ne kadar olduğuna dair henüz bir fikrim yok- kuruşlardan 8 lirayı avuçlayıp gidecek ve "bir camel soft" isteyeceğim. Sonra görmeyin tezgahın üzerine yaydığım şenliği. Aslında paramı cebimde taşısam, bozukluklardan kurtulma çabam daha meşru görünebilir ama her kadın gibi benim de yanımda mutlaka bulundurmam gerektiğine inandığım bir takım ıvır zıvırım var. Çanta şart.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.