Pazartesi, Haziran 24, 2013

Ünlü / 07.02.2007

Çok ünlü biriydim. Matbaanın altın çağıydı o zamanlar. Yayınevi sahipleri ve yazarlar, okuyan toplum adına hayli umutlulardı ve ceplerindeki haklı ağırlığı çok da önemsemiyorlardı. Bense radyoyu tercih etmiştim. Onlardan daha fazla kazanıyor değildim ama haftada bir gün yayınlanan programımda irdelediğim konular her zaman yankı uyandırıyordu. Bu da beni fazlasıyla memnun ediyordu. Gazetelere röportaj veriyor fakat fotoğraf almalarına müsaade etmiyordum. Televizyon ise henüz üst tabakanın evine bile girmiş değildi. Uydurma bir isim kullanıyordum. Dolayısıyla beni tanıyabilecekleri tek unsur sesimdi. ..ve ben bakkaldan ekmek alırken, komşuya selam verirken, kahvede tavla oynarken, kızlara laf atarken, ev sahibine kirayı öderken, satıcıdan bir kilo salatalık isterken, genelevde pazarlık yaparken, çocuklarla top oynarken hep aynı tepkiyle karşılaşıyordum: "Bu ses? Sen O'sun evet sen O'sun!" Evet, ben O'ydum.. ve bir gün aniden, oldukça trajik bir şekilde öldüm.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.